Femten fortreffelege

1. Sola som skin på tastaturet mitt og seier "Skriv om meg!"
2. Puslespelet som eg kjøpte for eit pund, og som gjer meg glad
3. Å tenka på kor fint det var å vera i Berlin
4. Å oppdaga ein ny kafé med utsikt over Londons hustak

5. Å oppdaga ny musikk mens eg puslar (dei beste til no: Noosa, Tom Odell og Matt Corby)
6. At våren er på veg (eg kryssar alle fingrar)
7. Når påskeliljene endeleg åpnar seg
8. Å le av Mathias som bestilte den største calzonen NOKON GONG

9. Ingen planar, ingen bekymringer
10. Lakristannkrem
11. Hus som latar som dei er sjakkbrett

12. Å ha eit kapittel igjen i boka, og spara det til den rette augneblinken
13. Å lesa fine bloggar (mine favorittar nett no: Frøydis, Ine og Ennui)
14. Å belønna seg sjølv etter trening med sjokolade
15. Å gjera nye ting saman med Mathias, som for eksempel å bygga eit kamera av papir

8

Eg fekk ein dytt frå Ragnhild som utfordra meg til å skriva åtte sanninger om meg sjølv. Det kan eg klara!

1. Eg er einebarn, og det har resultert i at eg er ekstremt god til å vera aleine på kafé, og ekstremt dårleg til å dela snop med andre. Spesielt smågodt.

2. Eg har to personlighetar. Frøydis og Svoltne Frøydis. Sistnenvte er ikkje noko særleg.

3. Då eg var lita ville eg vera ein gut og heitta Martin. Det blei ikkje noko av.

4. Ein dag skal eg bu i Paris. Det har eg bestemt, for kvar gong eg reiser til Paris føles det som om heile byen foldar seg saman og gjer meg tidenes beste klem.

5. Eg har ein tendens til å vera redd for at folk skal synast at eg er keisam. Det er ganske keisamt.

6. Eg har ein litt skranglete hukommelse. Det betyr at eg kan bli overraska over den same tingen to gonger på rad. Av og til tre.   

7. Eg syns at sjokolade gjer verda betre.

8. Om fem dagar reiser eg til Berlin. For å treffa nokon av dei beste som fins, og for å helsa på ein by som eg aldri har møtt før. Heilt sant.

Besøk og baluba

 

Sist veke hoppa forbi med sjumilsstøvlar, samtidig som ho var full av fine augneblinkar. Me fekk storslagent foreldrebesøk, åt god mat og fekk gode klemmar. Denne veka ser ut til å bli like fin, med ballett og ølsmaking på programmet. Og masse jobbing. Det er rart å jobba fulltid etter å ha vore student i så mange år, men det er jammen ikkje så verst heller. Hurra for optimistiske mandagar!

Sundagsglede 4#

Å dra opp rullegardina om morgonen og kikka ut på dette.

Til oss

I dag er ein fin dag for å synga denne sangen, for å sjå denne filmen, og for å seia hurra! Me er bra!

Ein, to, tre, seks

No har eg budd eit heilt halvt år i London. Det er rart å tenka på, samtidig som det er fint. Eg tenkte å visa nokre av tankane eg har tenkt i løpet av dei seks månadane, i notatboksformat (og kjent som tidenes format!).

Sundagsglede 3#

Nytt inventar som gjer at eg smiler litt ekstra. Hei, robot!

Sundagsglede #2

Lukta av boller som snik seg ut frå kjøkkenet og inn i nasen min.

Sundagsglede #1

Ingenting er som ein karamell på ein sundag.

Laurdagsgleder

Å vakna opp klokka ti, og eta sjokolade i senga

Å merka at denne dagen blir bra, nesten før ein åpner augo

Blomar i ein kopp

At det er varmare enn i går, sånn at me kan kviskra om vår

Å lesa bok på kafé, og smuglytta på folk som snakkar fransk

Besøk frå ein fin Oslovenn

Fine bygningar som har så mange vindauge at dei nesten ikkje får plass

At det fins kald øl som ventar på meg

At skoa mine er raude

Sundag

Denne helga har London blitt heilt kvit. Så kvit at det knirkar under føtene når ein går! I dag har me gått lang tur, hatt snøballkrig med framande, og sett på folk som aker på skilt. Me har lært at Londonfolk blir meir gira enn Oslofolk når det kjem snø, og at komle er den ultimate middagen (neidå, det siste har me visst lenge). No er eg akkurat sånn trøtt i kroppen som ein blir av ein lang dag i snøen. Litt som å vera liten igjen!

To fine ting frå dei to siste dagane

 

1. Pastellkjærleik i Notting Hill

2. Pære- og sjokoladekake på kafé i Angel

Kom inn

No byrjer Londonheimen vår å bli ganske fin, så eg tenkte eg skulle visa han fram litt. Jei!

Storby

London, altså. Som til no har vore så stor og skummel, og i alle fall ikkje min by. Så plutseleg, ein dag eg sykla heim frå Kings Cross med svett panne, så kjente eg det. At eg er glad i mursteinhus, og i chips med eddik.
Litt min. 

2012

Året då...

 ...me såg ferdig Six Feet Under, og eg bestemte at det er den annt beste serien nokon sinne

...eg flytta til København for å synga, og hadde det så fint at det kriblar i magen når eg tenker på det

Foto: Guro Høimyr

...eg veide for og imot om eg skulle ta med det gule teppet eller den varme ullgensaren til London. Det vart skyelampen i staden

...eg fekk meg ein ordentleg jobb

...eg farga håret Pippi-raudt

...dei beste filmane eg såg var Moonrise Kingdom, Carrie og Hobbiten.

...eg fant meg eit band, og fekk nye Londonvennar med på kjøpet

...eg sykla til jobb langs Akerselva på bestemorssykkelen, heile sommaren med vind i håret

 ...eg vart enno gladare i Mathias (noko eg trudde var umogleg)

...eg oppdaga ingefærøl og søtpotet

...eg sakna Oslo og Oslofolk

...eg vart litt modigare

...eg hadde nesten ingen penger, men var glad likevel 

Sånn! No kan bloggen få vera med inn i 2013, saman med oss andre. Eg er spent på kva som skal skje i det nye året. Eg gler meg til å smaka på ny mat, sjå nye filmar, gjera ting eg ikkje har gjort før, og til å gjera ting som gjer meg blid og glad. Den første dagen i det nye året starta med ein Londonleilighet full av fine Oslofolk, med english breakfast og kortspel. Det lovar godt.